Welke onzin vertel jij aan jezelf?


en welke prijs betaal je voor die onzin?

Ik kan echt niet meer” dacht ik net tijdens mijn hardlooprondje. Ik weet gelukkig dat dit een gedachte is die voortkomt uit wat ik voel én dat dat gevoel verdwijnt als ik gewoon verder ren. In plaats van dat die zeurderige pijn komt dan zelfs een euforisch gevoel van flow.  De eerste keer toen ik over deze grens stapte kostte dat enorm veel moeite, ik wist immers niet wat het gevolg was van het negeren van mijn gevoel. Hoe vaker ik dit ondernam, hoe makkelijker dit werd en inmiddels is dit meestal vrij gemakkelijk.

Zowel privé als in mijn werk, ervaar ik dat ditzelfde zich op allerlei gebieden voordoet. Reden waarom het steeds makkelijker voor mezelf wordt om nare gedachtes, probleemgedachtes, die ik heb in twijfel te trekken en te vervangen door gedachtes die me verder helpen, dromen.

Als ik twijfel aan de kansen om een droom te realiseren, onderzoek ik wat ik kan doen om een eerste stap in de goede richting te zetten. Door dit helder te maken én door die stap te zetten worden de problemen kleiner en de kansen groter. Iets dat ik keer op keer bevestigd zie. Hierbij helpt mijn bewuste keuze om te geloven in kansen en mogelijkheden in plaats van in beperkingen én het uitgangspunt “fake it till you make it”, dat ik toepas op mijn gedachtes.

 

Hoe is dat voor jou?

Toen je leerde lopen stond je telkens als je viel op om weer opnieuw te oefenen, zonder beperkingen totdat het lukte omtelopen zonder te vallen. Hoe is dat nu? Weet je wat je zou willen leren, doen of bereiken? In hoeverre heb je het lef om je dromen serieus te nemen en waar te maken? Door welke gedachte, door wie of wat laat je je beperken? Durf eens te zien hoe je jezelf voor de gek houdt waardoor je niet bereikt wat je wil bereiken. Doe eens gek en zet die eerste stap over de grens (waarvan je jezelf wijsmaakt dat) die veilig is. Ik ben benieuwd wat dat je brengt!

Ik weet wat het mij oplevert en blijf graag dromen.

 

Facebooktwitterlinkedin